„Filip i bociany. W tym roku wiosny nie będzie” to pogodna i pouczająca opowieść o przyjaźni, uczciwości i wierności, a także o uwielbianych przez wszystkich bocianach. Autorem tej książki jest dr psychologii Elżbieta Zubrzycka, która wiele lat wykładała psychologię na Uniwersytecie Gdańskim i pracowała terapeutycznie z dziećmi. Napisała ponad 20 książek dla dzieci, które pomagają rodzicom w wychowaniu, a małym czytelnikom w rozwoju i przygotowaniu do radzenia sobie w codziennym życiu. Zima się kończy. Wszyscy oczekują wiosny. Zajączki: Filip, Chojrak, Wielka Buźka przyszły na świat na jesień – nie wiedziały więc, co to wiosna. Z opowieści rodziców wiedziały tylko tyle, że przyjdzie do nich wraz z bocianami, czego zbyt dobrze nie rozumiały.

 

Zwierzęta nie bawiły się same. Miały swoją przyjaciółkę – Pusię, która była łabędziem i mieszkała nad jeziorem. Uwielbiali się razem bawić i poznawać różne miejsca w swojej okolicy. Kiedy pewnego dnia Filip pokicał z mamą do lasu, zauważył, że na drzewach zaczynają wyrastać liście, a ptaki zauroczyły go swoim śpiewem, choć dzięcioły nie przypadły mu do gustu. Podczas jednego ze spacerów, zajączki z Pusią zauważyły na niebie bociany, które leciały w charakterystycznym kluczu. Nagle przyfrunął do nich jeden. Był to przyjaciel rodziców – Wojtek. Przywitał się ze znajomymi i zapowiedział, że wkrótce ich odwiedzi. Zajączki nie widziały nikogo z Wojtkiem, więc uznały, że wiosny w tym roku nie będzie. Kiedy rodzice dowiedzieli się o przypuszczeniach dzieci, nie mogli powstrzymać się od śmiechu. Następnie wytłumaczyli, jak to naprawdę jest. Niedługo potem Wojtek odwiedził rodzinę zajączków. Przybył do nich wraz ze swoją partnerką, która dostała od nich imię Wiosna. Przy okazji tata zajączków opowiedział ptakom o spekulacjach dzieci o tym, że wiosny nie będzie, a następnie bocian sam opowiedział kilka bajek na ich temat. Następnego dnia do gniazda Wojtka i Wiosny przyfrunął inny bocian, który chciał zająć ich miejsce. Zajączki znalazły go na drugi dzień i zaproponowały inne miejsce do osiedlenia. Nie był dla nich miły, więc zwierzęta nie miały zamiaru utrzymywać z nim kontaktu. Jakiś czas później na świat przyszły małe bociany: Malwina, Monika i Michał. Zajączki bardzo je polubiły i nie mogły oderwać od nich oczu, kiedy Pusia pokazała im je z góry podczas lotu na grzbiecie. Po pewnym czasie towarzyszyły ptakom podczas nauki latania. Po kilku spędzonych miesiącach bociany opuściły przyjaciół i udały się w podróż do ciepłych krajów. Książka Elżbiety Zubrzyckiej bardzo mi się spodobała. Jest bardzo pouczająca i łatwa do zrozumienia dla osób w każdym wieku. Na podstawie historii zwierząt autorka opisała lata dziecięce każdego z nas. Sposób poznawania i zrozumienia świata, szukanie odpowiedzi na trudne pytania, wspólna zabawa z kolegami i koleżankami – to właśnie nasze dzieciństwo. Wszystkie ilustracje wykonane przez znaną ilustratorkę Klarę Wicenty, odwołują się do świata dziecka, gdzie rzeczywistość przeplata się ze światem wyobraźni. Oprócz tego książka przekazuje ważne treści edukacyjne, m.in. o podróżach bocianów do ciepłych krajów a także „ożywienia” przyrody na wiosnę. Uczy nas pomocy drugiej osobie, wyrozumiałości, a także troski. Pokazuje, że przyjaźń i szacunek są bardzo ważne w życiu. To bardzo wartościowa opowieść. Jestem pewien, że w przyszłości ponownie sięgnę po tę książkę.

Łukasz Wacławek

 


Zaloguj

Zaloguj się

Nazwa *
Hasło *
Zapamiętaj mnie
listopad 2018
P W Ś C Pt S N
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2

Wkrótce...

Brak wydarzeń

Dzwonki

1. 08:15 - 09:00
2. 09:10 - 09:55
3. 10:05 - 10:50
4. 11:00 - 11:45
5. 12:00 - 12:45
6. 13:00 - 13:45
7. 13:50 - 14:35
8. 14:40 - 15:25

Nasze certyfikaty