Co przeczytać

„Filip i bociany. W tym roku wiosny nie będzie” to pogodna i pouczająca opowieść o przyjaźni, uczciwości i wierności, a także o uwielbianych przez wszystkich bocianach. Autorem tej książki jest dr psychologii Elżbieta Zubrzycka, która wiele lat wykładała psychologię na Uniwersytecie Gdańskim i pracowała terapeutycznie z dziećmi. Napisała ponad 20 książek dla dzieci, które pomagają rodzicom w wychowaniu, a małym czytelnikom w rozwoju i przygotowaniu do radzenia sobie w codziennym życiu. Zima się kończy. Wszyscy oczekują wiosny. Zajączki: Filip, Chojrak, Wielka Buźka przyszły na świat na jesień – nie wiedziały więc, co to wiosna. Z opowieści rodziców wiedziały tylko tyle, że przyjdzie do nich wraz z bocianami, czego zbyt dobrze nie rozumiały.

Czytaj więcej...

„Dziewczyna Mistrza Gry” to książka Krystyny Siesickiej z 1997 r., wpisana na listę najlepszych książek dla dzieci (Listę Honorową IBBY). Opisuje miłość dwojga nastolatków, którzy po pewnych nieporozumieniach ponownie się dogadują i cieszą swoją obecnością. Mariana i Kamil to główni bohaterowie opowiadania. Dziewczyna to uczennica szkoły baletowej, zafascynowana tańcem i kulturą. Chłopak to tytułowy „Mistrz Gry”, który jest partnerem bohaterki.

Czytaj więcej...

 

„Miś” to książka Roberta Buczka, która niesamowicie na mnie wpłynęła. Opowiada o chłopcu – Krzysiu Brachowskim, który podczas wyprawy z grupą podopiecznych, opowiada im niezwykłą historię… Kilkaset metrów pod ziemią, w schronach, przebywa grupa osób, której kończą się zapasy żywności. Dzieci nie słuchają swojego opiekuna i zaczynają panikować. Dwudziestodziewięcioletni Krzyś Brachowski decyduje się opowiedzieć im pewną historię z czasów szkolnych…

Czytaj więcej...

Wielu ludzi pewnie powie, że jestem zachwycona tą książką tylko dlatego, iż od dzieciństwa uwielbiam Michaela Jacksona. Cóż, to całkiem uzasadniona opinia, nie da się zaprzeczyć, ale mogłabym stokrotnie przysiąc, że jest w tym coś więcej, ba – tam jest wszystko. Ponieważ z każdym kolejnym słowem, które chłonęłam niczym gąbka, mój szacunek do tego człowieka stawał się coraz większy i większy, aż w końcu sama nie mogłam uwierzyć w to, jak ogromnym respektem można kogoś darzyć. Myślę, że książkę tę powinien zobaczyć każdy, choćby dla jednego, krótkiego wiersza. I spojrzeć na nią trochę inaczej; nie jako dzieło Michaela Jacksona, ale zwykłego człowieka, który był niezwykle wrażliwy na świat, ludzi, dobro czy zło. Pomiędzy pięknymi fotografiami i wartościowymi opowieściami nietrudno jest się zatracić. I chociaż książka przepełniona jest metaforami, porównaniami czy symbolami, znacznie więcej wyczytać można pomiędzy wierszami.

Czytaj więcej...

Wiele osób ma z góry wyrobione zdanie na temat japońskich komiksów czy też seriali animowanych. Nie da się ukryć, że w Internecie nietrudno jest natrafić na dziwne twory tamtejszych twórców, ale nie rozumiem też kompletnego skreślania danego gatunku za sprawą takich przypadków. W końcu każdy medal ma dwie strony, czyż nie? Poza nietypowymi pomysłami Japończyków, jest jeszcze mnóstwo pięknych, nieodkrytych przez wielu ludzi historii. A wystarczy tylko poszukać trochę głębiej. Wtedy z pewnością natrafimy na jakieś cudo – i myślę, że takim mianem mogę obdarzyć „Wilcze Dzieci”.

Czytaj więcej...

Moim zdaniem książka ''Truskawkowe Pola" napisana przez Jordi Sierra i Fabra jest bardo poruszająca. W wielu momentach mnie wzruszyła, czytało się ją szybko i bardzo łatwo, zainteresowała mnie już od samego początku, a przy okazji okazała się bardzo pouczająca. Polecam ją wszystkim zarówno młodzieży jak i starszym. Autor doskonale opisał historie Lucjany. Moją ulubioną bohaterką był Loretto, która mimo swej choroby, miała dużo siły i chciała jeszcze pomóc Lucjanie. Wiele zachowań bohaterów pozytywnie mnie zaskoczyło.To bardzo wartościowa książka, jedna z tych, które uczą, jak żyć.

Katarzyna Gref

Książka pt. „Być piękną” Jany Frey bardzo mi się podobała. Czytałam ją rok temu, ale niedawno sięgnęłam po nią raz jeszcze, aby odświeżyć sobie treść. Jest to naprawdę dobra książka o problemie związanym z zaakceptowaniem swojego wyglądu.

Bohaterka przez swój kompleks ciągle myśli, że wszyscy ludzie patrzą na nią krzywo i widzą w niej tylko tę niedoskonałość, którą widzi ona. Ostatecznie jednak rezygnuje z operacji plastycznej. Uważam, że była to dobra decyzja. Oczywiście nie twierdzę, że operacje to coś złego, jeśli się jest bardziej zadowolonym i pewnym siebie przez lekką korektę wyglądu, ale każdy z nas wygląda inaczej i u jednych coś, co wydaje mu się być brzydkie, dla nas wygląda pięknie.

Powinniśmy spróbować zaakceptować siebie i ta książka pomaga nam w tym. Nie jest polecana tylko młodzieży, bo dorośli też mają niemałe problemy z akceptacją siebie.

Klaudia Wysoczańska

Książka Marty Fox pt.: ,,Do rana daleko” bardzo mi się spodobała. Jest ona o młodzieńczej miłości, zaufaniu, radzeniu sobie ze strachem i zwalczaniu przeciwności losu. To jedna z sześciu powieści serii ,,Pierwsza miłość”, przybliża nam doświadczenia, z jakimi możemy borykać się w młodości, kiedy pojawią się pierwsze zauroczenia. Najbardziej spodobała mi się postawa głównej bohaterki, która pod wpływem znajomości z chłopakiem zmienia swoje życie o 180 stopni, oczywiście na lepsze. Myślę, że szczerze mogę polecić tę książkę swoim rówieśnikom.

Julia Dudek

„Kamienie na szaniec” to odnowiona wersja filmu „Akcja pod Arsenałem”. Powstał on w 2014 roku, wyreżyserowany przez Roberta Glińskiego, wydarzenia natomiast odwzorowywały historie zawarte w książce napisanej przez Aleksandra Kamińskiego. Cóż, temat wojny od zawsze był dla mnie trudny. Lubiłam o tym czytać, poznawać w jakiś sposób tamte czasy, jednak za każdym razem męczyło mnie później niewyjaśnione uczucie, które tylko wierciło mi dziurę w brzuchu. Nie potrafię tego wyjaśnić, ale myślę, że każdy dobrze wie, o czym mówię – nie tylko odnośnie tego przykładu. Po prostu… To nie dawało mi spokoju. I nadal nie daje.

Czytaj więcej...

Film „Pianista” to ekranizacja francusko–niemiecko–brytyjsko-polska z roku 2002 reżyserii Romana Polańskiego. Jest oparta na historii Władysława Szpilmana – polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia. Produkcja ta powstała na podstawie autentycznych wspomnień Władysława Szpilmana z książki „Śmierć miasta. Pamiętniki Władysława Szpilmana”. W jego rolę wcielił się Adrien Brody – Amerykanin, który otrzymał nagrodę Oskara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za tę produkcję. Oprócz niego, ważne role w filmie odegrali również Thomas Kretschmann – jako Kapitan Wilm Hosenfeld oraz Emilia Fox – jako Dorota, znajoma Szpilmana i Maureen Lipman – jako matka Szpilmana. Film otrzymał wiele nagród, m.in. zdobył trzy Oskary, Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes i siedem Cezarów. Nagród tych nie byłoby bez pracy wielu osób, m.in. Wojciecha Kilara, który był odpowiedzialny za muzykę, Pawła Edelmana, autora zdjęć do filmu, oraz Ronalda Harwooda, autora scenariusza. Zdjęcia kręcono od lutego do czerwca 2001 roku na terenie Niemiec i Polski.

Czytaj więcej...


Zaloguj

Zaloguj się

Nazwa *
Hasło *
Zapamiętaj mnie
sierpień 2017
P W Ś C Pt S N
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3

Wkrótce...

Brak wydarzeń

Dzwonki

1. 08:15 - 09:00
2. 09:10 - 09:55
3. 10:05 - 10:50
4. 11:00 - 11:45
5. 12:00 - 12:45
6. 13:00 - 13:45
7. 13:50 - 14:35
8. 14:40 - 15:25

Nasze certyfikaty